Nog eenmaal naar je geliefde eiland Texel en “spareribs” eten bij Paal 28

Op vrijdag 8 augustus om 9.30 uur arriveren we bij het Hospice de Cirkel in Raalte.

We worden opgewacht door de coördinator en hartelijk ontvangen.

Wanneer we meneer op de brancard hebben, partner in de ambu plaats heeft genomen gaan we gevolgd door de rest van het gezin (en niet vergeten de hond) op weg naar Texel.

Het eiland waar het gezin jaarlijks een bezoek brengt en waar ook vele mooie herinneringen zijn.

De rit duurt lang, het verkeer zit wat tegen maar de stemming is er niet minder om. Meneer kijkt enorm uit om te gaan lunchen bij Paal 28 en de zee te zien. “Je moet echt de spareribs nemen, die zijn echt lekker” verteld hij mij.

Eenmaal bij Paal 28 worden we ook daar welkom geheten, we mogen plaats nemen in de serre die voor hen is gereserveerd. Het gezin geniet samen enorm van de sparerib en een skuumkoppe in hun favoriete strandtent.

Na de lunch rijden we met de brancard zo ver als we kunnen het strand op en laten meneer genieten van de zee.

Eenmaal terug in de ambu merken we dat meneer uitgeput is en wat meer last krijgt van ongemakken. Met wat extra medicatie wordt het weer wat aangenamer.

Het was de bedoeling nog langs een paar plekken te rijden waar het gezin veel kwam, uiteindelijk hebben we er samen met het gezin er voor gekozen om eerst richting de vuurtoren te gaan. We komen onderweg en ruime parkeergelegenheid tegen en besluiten meneer te laten genieten met uitzicht op de zee. Wij nemen gepaste afstand en laten het gezin met elkaar genieten van de rust,

de zee en elkaar.

Na een klein uurtje is het mooi geweest, meneer wil weer terug naar het hospice. Hij heeft genoten maar is te vermoeid om nog verder langs de andere punten te gaan.

“Het is goed zo”.

De rit naar de boot verloopt in stilte, het lijkt alsof iedereen de dag aan het overdenken is. Het besef hebben dat dit de laatste keer samen was. Een hele mooie en respectvolle rust.

Eenmaal op vaste land wordt er weer gekletst. Maar meneer is vermoeid en valt soms lekker in slaap.

Om 21.00 uur ligt meneer weer in zijn eigen bed en sluiten we met elkaar de dag af.

Het gezicht van meneer is goed te lezen, moe maar voldaan, we krijgen een grote glimlach, hij heeft genoten!

Hospice De Cirkel bedankt voor de samenwerking, het kopje koffie/thee en de boterham! Ook dank aan @paal28texel voor het helpen realiseren van de wens en het lekkere eten.

Ook @teso_veerdienst bedankt voor het realiseren van de overtocht en de samenwerking om deze wens te realiseren ❤