Zit je lekker aan de koffie… komt er ineens een spoedwens binnen.
Dat lieten onze vrijwilligers Ilse en Herma natuurlijk niet voorbijgaan.
Mevrouw wilde niets liever dan nog afscheid nemen van haar man. Binnen 5 minuten had onze planner de wens rond en waren de vrijwilligers gevonden. Zodra je zo’n oproep leest, reageer je natuurlijk zo snel mogelijk : ik ben beschikbaar.
En zo kon het gebeuren dat binnen 30 minuten de Wensambulance uit de garage reed, richting Deventer.
Mevrouw verbleef in het behandelcentrum van Carinova voor revalidatie na een val. Ze vertelde ons dat zij en haar man al 65 jaar getrouwd waren. Haar man verbleef vanwege dementie in Almere. Afgelopen dinsdag was hij nog samen met hun zoon bij haar op bezoek geweest. De bedoeling was dat hij de week erop ook naar het behandelcentrum zou komen, zodat ze weer samen konden zijn.
Maar helaas kreeg haar man een longontsteking en ging hij plotseling snel achteruit.
Mevrouw hoopte vurig dat ze haar man nog één keer kon spreken. Bij aankomst kwam er gelukkig nog een kleine reactie van hem. Daarna ging zijn toestand snel achteruit en kreeg hij morfine. Er werd zelfs nog gekeken of mevrouw die nacht bij haar man kon blijven, maar helaas was daar onvoldoende hulp voor beschikbaar.
We spraken af: morgen doen we het opnieuw.
De volgende dag stonden we om 13.30 uur opnieuw klaar in Deventer. Mevrouw vertelde ons dat haar man nu heel hard achteruitging. Samen met haar dochter en kleindochter namen we haar op de brancard mee in de Wensambu, op weg naar Almere.
Maar ongeveer een half uur voordat we zouden aankomen, kreeg haar dochter een telefoontje…
Haar vader was overleden.
Een intens verdrietig moment. Mevrouw was zichtbaar aangeslagen en heeft tijdens de rit zelf nog enkele telefoontjes gepleegd om het overlijden van haar man te vertellen.
Bij aankomst ging mevrouw eerst naar haar man. Ze kreeg de gelegenheid om in alle rust afscheid te nemen.
Toen alles klaar was, reden wij met mevrouw op de brancard, achter de uitvaartleiders en haar man aan, naar buiten. Nadat haar man in de rouwauto was gelegd, brachten wij mevrouw terug naar Deventer.
Een wens die begon met een telefoontje en een enorme haast, eindigde in een afscheid dat niemand had gewild, maar dat voor mevrouw en haar familie ontzettend belangrijk was.
Wij zijn dankbaar dat we er op deze momenten mogen zijn. Dat we, ook wanneer het leven ineens heel snel verandert, kunnen helpen om een laatste ontmoeting en afscheid mogelijk te maken.
Mevrouw en haar familie waren ons ontzettend dankbaar.
Namens ons hele team wensen wij hen heel veel kracht, liefde en sterkte toe voor de komende tijd. 
Soms is er maar één wens: nog één keer bij elkaar zijn.
En soms is dat alles wat telt.
#Wensambulance#WensambuOverijssel#Spoedwens#Afscheid#LaatsteWens#Samen#Dankbaar#deventer